Skip to main content

Futsal Holwerd 1 bewijst zichzelf een slechte dienst

De tijd van futsaltoernooien zit er inmiddels weer op. De toernooireeks begon vrij stroef met een tegenvallend optreden op ons eigen MFA-toernooi, in Stiens ging het op TOSS iets beter, maar veel hield het niet over. Op het OFK in Franeker presteerden we echter boven verwachting. Tweede in de poule op maandagavond betekende dat we ons op de finalezaterdag mochten meten met de beste 31 andere ploegen uit de voorrondes. ’s Ochtends in de poule starten we brutaal met twee overwinningen, gevolgd door een nipt verlies. Het bracht ons bij de laatste 16. In de knock-out was latere verliezend finalist SC Flamingo met 3-0 te sterk. Desalniettemin een prima optreden met enkele sterke wedstrijden. De competitie in de zaal is inmiddels ook alweer los. Vorige week heeft Anne mijn plaats in het doel met verve verdedigd wat een 10-6 overwinning opleverde tegen Drachtster Boys 3. Ik was verhinderd vanwege de HORECAVA. Deze week stond op woensdagavond de uitwedstrijd tegen Blauw Wit ‘34 4 op het programma. Thuis hadden we eerder dit seizoen met 12-5 gewonnen van deze tegenstander. Op de app waarschuwde ik al dat er niet te licht gedacht moest worden over deze wedstrijd. Uit naar Leeuwarden en Drachten weet je in de regel nooit wat je tegenover je krijgt. Er waren zat auto’s zo leek het op de app. Maar ik stapte uiteindelijk als vijfde in bij Kars in de ruim uitgevallen Peugeot. In de kofferbak was bijna geen plaats meer voor mijn tas en de koelbox. Dit kwam omdat we ook de shirts, ballen, en de radio meehadden. De radio is eigenlijk wat zwak uitgedrukt, het is een box met discolicht. Qua grootte komt het bijna overeen met de koelbox. Al met al waren we best zwaar beladen maar achterin met Leo en Sjoerd had ik nog ruim plek. De muziek op de heenreis kom mij amper bekoren. Qua bierdrinken kan ik me best meten met de rest van de selectie, maar qua muzieksmaak is het leeftijdsverschil nog het best zichtbaar. Ik was blij dat we uiteindelijk in Leeuwarden waren en de rest ook nog troffen. De 8-man sterke selectie bestond uit: Kars, Leo, Jan Johannes, Sjoerd, Ulbe, Melvin, Jeroen en ik. Jorick, Sybren en Erik hadden de moeite genomen om ons te supporteren. In de voorwedstrijd speelde een ander team van Blauw Wit ‘34 4. Scheidsrechter Foppele floot die wedstrijd en ze had haar onlangs een vrij normaal kapsel aan laten meten voor haar doen. De complimenten vanaf de tribune nam ze genoeglijk in ontvangst. Collega Victor ontwaarde ik boven in de kantine voor het raam, hij maakte mij al lekker met een schaal bitterballen maar er moest eerst nog even gespeeld worden natuurlijk. Helaas floot Foppele ons niet. Wij moesten het doen met scheidsrechter Schripsema, ook een portret. Rond negenen trapten we af voor de elfde competitiewedstrijd van dit seizoen.

We openden op zich nog wel vrij aardig met in de beginfase meer balbezit, en ook kansen voor Kars en Jan Johannes, maar de keeper aan de overkant stond zijn mannetje en zo hoort het natuurlijk ook. Maar al gauw futsalden we in een te laag tempo, en bleek het uiterst lastig om een gaatje te vinden in de Leeuwarder defensie. Bij tegenstoten van Blauw Wit ‘34 4 moest ik alert blijven maar in het begin ging me dat nog goed af. Zo halverwege de eerste helft kwamen we met 1-0 achter na een corner van links. Een tegenstander liep om een verdediger heen en loste een schot waar ik in het woud van spelers voor mij geen zicht op had, en die dus ook pardoes hoog in mijn linkerbovenhoek erin vloog. Na deze achterstand ging het niet vrij beter en bleven we maar wat aanmodderen. Onderling liep de communicatie ook niet helemaal lekker, we hadden moeite met scheidsrechter Schripsema en met verschillende tegenstanders die soms wat fysiek optraden, maar nooit echt over de schreef gingen volgens de regels van Schripsema. Dit beloofde op deze manier een lastige avond te worden. Een paar keer kon ik een ruimere achterstand nog voorkomen maar uiteindelijk moest ook ik capituleren en kon ik de 2-0 uit mijn net vissen. In de counter werden we er door een meerderheid aan tegenstanders goed uitgetikt. Typerend vond ik ook de actie van Leo die in de laatste minuut vanuit verdedigende positie zo het veld uit liep omdat hij niet echt een verdediger is, maar een tegenstander op onze helft laat je toch zo niet vrijstaan? Zeker niet als medespelers op de reservebank er niet op rekenen dat je uit het niets wisselt. De 2-0 voorsprong van Blauw Wit ‘34 4 was nog niet onoverkomelijk maar de vooruitzichten waren niet bijster gunstig in de rust. Even als groep bij elkaar staan om de neuzen weer dezelfde kant op te krijgen leek me nuttig maar met een aantal spelers bij de bank, en de rest al klaar staand in het veld kwam dat ook niet van de grond.

In de tweede helft gloorde er nog even onverwachte hoop. Meteen in het begin kregen we een vrije trap net buiten de cirkel en Melvin vond een gaatje langs de slecht gepositioneerde muur en schoot de bal onberispelijk in de hoek, 2-1. Weer even later werd het zelfs 2-2 door een prima 1,2 door het centrum tussen Jan Johannes en Ulbe, die laatstgenoemde verzilverde. Lang konden we niet genieten van de gelijke stand want vrij snel vanaf de aftrap ging het alweer mis. Melvin stapte aan de verkeerde kant in bij een tegenstander zo leek het, deze draaide van hem weg en kwam 1 op 1 op mij af en punterde laag raak in de hoek, 3-2. Bij de 3-3 hierna zat het wat mee, een beroerd schot van Kars belandde via de keeper op de knie van Melvin. Qua fysiek zette Blauw Wit ‘34 4 nog een tandje er bij en Kars zijn knie bloedde ondertussen aardig want tegenstanders spaarden hem bepaald niet. In het vervolg van de tweede helft deden we onszelf tekort door te vaak en onnodig voor eigen succes te gaan. Futsal is een teamsport en oog voor medespelers in betere positie houden lijkt lastig maar ik ben ook maar een gekke keeper. De 4-3 viel na een voorzet van rechts die een tegenstander er wat onorthodox in gleed met gestrekt been wat scheidsrechter Schripsema overigens niet erg vond. Toen het even later ook nog 5-3 werd was de wedstrijd dan ook wel gespeeld. Na een actie rechts op mijn achterlijn vond een tegenstander een vrije man in het centrum die van dichtbij geen moeite had om mij voor de vijfde keer de passeren deze avond. In de paar minuten die nog volgden konden we het onze tegenstander niet echt lastig meer maken. Met deze verliespartij tegen de nummer laatst uit onze competitie bewezen we onszelf een erg slechte dienst.

In de derde helft splitste het team zich ook in tweeën, de ene helft ging meteen na het douchen naar huis, en ik zat gelukkig bij de andere groep. In de kantine konden een paar glazen bier het leed enigszins verzachten. De supporters waren ook teleurgesteld natuurlijk maar gedeelde smart is halve smart. Bitterballen en minisnacks waren ook verkrijgbaar in de kantine van Blauw Wit ’34 maar we konden ons nog inhouden, want uiteindelijk ging de reis naar Snackbuffet Het Vliet. Sjoerd bleek in de derde helft nog een ware beursgoeroe die zijn geheim deelde die hem zo succesvol heeft gemaakt in de bitcoins: als ze laag staan kopen, en als ze hoog staan verkopen. Aandelen in Snackbuffet Het Vliet leek mij wel wat maar ik heb ze nog niet kunnen vinden. Twee ronden snackjes hebben we daar gedaan, ook weer met onze supporters uiteraard. Zo eindigde de avond toch nog leuk en lekker. Kars bracht ons weer veilig thuis uiteindelijk, de muziek op de terugreis vond ik beter dan op de heenreis…

Categorie: