Skip to main content

Futsal Holwerd 1 en VC Trynwâlden 2 houden elkaar in evenwicht

Gebrand op revanche stond afgelopen woensdag de twaalfde competitiewedstrijd op het programma, thuis was VC Trynwâlden 2 de tegenstander. Een prima tegenstander waar we eerder dit seizoen thuis met 2-4 van verloren, maar later uit eclatant zegevierden met 5-9. Vanwege onze kleine competitie treffen we tegenstanders drie keer gedurende het seizoen. Dat kan twee keer thuis en één keer uit zijn (zoals tegen VC Trynwâlden 2) maar voor hetzelfde geld twee keer uit en één keer thuis. Alle teams spelen in ieder geval evenveel thuiswedstrijden als uitwedstrijden in totaal. Vrouwlief was nog aan het werk en ik had oppas geregeld zodat ik mooi op tijd aanwezig kon zijn in het MFA. Er was zelfs nog tijd voor een bakje koffie en een gesprekje met scheidsrechter L. van der Heide uit Drachten. Hij was vrij laat als scheidsrechter toegevoegd op het digitaal wedstrijdformulier, een andere scheidsrechter had blijkbaar verstek laten gaan. Ik kon me deze scheidsrechter zo niet meer heugen, maar hij kon nog ons wel voor de geest halen. Hij floot namelijk ook de legendarische uitwedstrijd tegen Futsal Dragten 4 om het kampioenschap in de vierde klasse in het seizoen 2015-2016. Onze enorme supportersschare van toen en vooral de sfeer die zij meebrachten stond in zijn geheugen gegrift. Kazim, die naast hem aan de bar zat, toverde nog foto’s van die wedstrijd tevoorschijn via Facebook. Het was ook voor Van der Heide een unieke wedstrijd destijds want nooit eerder ontving de scheidsrechter zelf een gele kaart van een supporter vanaf de tribune. In de kleedkamer ontdekte ik dat de selectie uit zeven man bestond deze avond: Ulbe, Kars, Leo, Melvin, Jan Johannes, Kazim en ik. Jeroen ontbrak vanwege een begrijpelijke reden, Sjoerd was door de griep gevloerd, en Marco ontbrak jammerlijk vanwege fysieke klachten. Gelukkig was Kazim bereid om mee te spelen, 7 spelers heb je in ieder geval wel nodig tegen zo’n tegenstander, eentje meer zou misschien nog wel beter zijn maar dat zouden we pas na de wedstrijd weten. Tijdens het omkleden in de kleedkamer schalde de carnavalskraker Een man in het bos uit de radio. Dat had minder gekund, de badmintonners zagen de humor er ook wel van in. Het Feyenoordshirt had ik na de verliespartij van vorige week weer ingeruild voor het tricot van Liverpool, maar afwachten of dat zou helpen deze avond. De warming-up ging vrij soepeltjes. In de laatste minuten voor aanvang van de wedstrijd stroomde de tribune vol, over de publieke belangstelling voor deze wedstrijd hadden we in ieder geval geen klagen.

Het publiek kreeg een open, aanvallende wedstrijd voorgespiegeld. Beide ploegen speelden in een hoog tempo en staken veel energie in de wedstrijd. VC Trynwâlden 2 was met maar liefst vier wissels afgereisd naar Holwerd, wat dat betreft hadden ze geen halve maatregelen genomen. Jan Johannes was in de beginfase dichtbij de openingstreffer maar kwam net tekort om een pass van Kars bij de tweede paal te kunnen verzilveren. VC Trynwâlden 2 deed niet veel voor ons onder. Al vrij snel kwamen ze op 0-1. Bij een vrije trap net buiten de cirkel vonden ze slim een vrije man op links, die passeerde mij door mijn benen waardoor ik er weer mooi op stond zo voor de volle tribune. Wij lieten ons niet van de wijs brengen door deze vroege achterstand. Door een goede interceptie van Ulbe in het centrum werd Melvin in de gelegenheid gesteld om gelijk te maken, 1-1. Even later werd het 2-1 door Kars, wederom na goed voorbereidend werk van Ulbe. Bij absentie van Sjoerd nam zijn vader de honneurs waar, een bal over de zijlijn passde hij weer keurig terug. Bij de 2-2 werd ik opnieuw door mijn benen verschalkt, een hard schot verdween laag over de grond in mijn goal. Met het nodige geluk wist ik een van richting veranderd schot met mijn voet uit de linkerbenedenhoek te houden. Leo hield voorin verdedigers bezig en miste maar net een kans op 3-2. Even later was het Kazim die hier wel voor aantekende, met een hard schot liet hij de keeper aan de overkant kansloos. Lang konden we niet van deze voorsprong genieten want al gauw werd het weer 3-3, een schot van rechts vloog er via mijn been in, 3-3. In het slot van de eerste helft zat er nog meer voor ons in, een tegenstander kreeg geel van scheidsrechter Van der Heide. De voor de wedstrijd zo rustig ogende man onderging voor mijn gevoel een transformatie tijdens de wedstrijd, of het publiek daar hand in had durf ik niet te stellen. Er waren nog zo’n twee minuten te spelen dus leek het mij niet onmogelijk om alsnog met een voorsprong de rust in te gaan. Maar lang duurde de fysieke meerderheid niet want ook Ulbe kreeg hierna nog geel van de leidsman, deze praatkaart was niet Ulbe zijn beste actie van de eerste helft. Vier tegen vier werd er niet meer gescoord, gerust werd er dus met een evenwichtige 3-3.

Ook in de tweede helft bleven beide ploegen voor de winst gaan. Ulbe moest nog een aantal strafseconden uitzitten op de strafbank maar Douwe had de klok slim wat laten doorlopen tijdens de rust. Desalniettemin was het VC Trynwâlden 2 wat in de enerverende tweede helft toch weer op voorsprong kwam. In de tegenaanval werden we geklopt en op rechts scoorde een vrijstaande tegenstander de 3-4 in mijn korte hoek, hoewel ik de bal nog wel raakte. Een bijna net zo hoge als verre uitworp op Kars leverde een vrije trap op net buiten de cirkel omdat hij werd belaagd door twee verdedigers. Melvin promoveerde deze buitenkans tot de 4-4 al werd zijn schot onderweg nog wel aangeraakt. Bij de 4-5 was ik hierna voor het eerst echt kansloos deze avond. De 5-5 die hierna volgde was vrij weergaloos. Een snelle aanval werd opgezet door Jan Johannes, die Melvin op rechts bereikte. Melvin speelde ineens door op Leo, die opstoomde richting het vijandelijke doel aan de overkant, van dichtbij passeerde Leo, in de loop, de keeper. Lekker hoor, zo voor de volle tribune! Melvin voelde zich even later genoodzaakt om aan de noodrem te trekken wat opnieuw geel opleverde van scheidsrechter Van der Heide. De man-meer-situatie bracht VC Trynwâlden 2 de begeerde 5-6. In mijn cirkel voorkwam ik daarna vastberaden de 5-7. En ver buiten mijn cirkel op links voorkwam ik met hands dat een tegenstander om mij heen ging, maar dat ontging Van der Heide blijkbaar. Hij stond aan de andere kant van de zaal. Melvin punterde de 6-6 laag in de hoek. In de slotfase kon het beide kanten nog uit qua uitslag. Geel van een andere tegenstander hielp ons verder niet. Uiteindelijk was het zo ook wel mooi geweest. Zowel de punten, als de doelpunten, en ook de gele kaarten zijn keurig verdeeld over beide teams. Ik denk dat het publiek vooral de morele winnaar was van deze avond.

In de kleedkamer na afloop bracht Jeroen bier, het toetje had hij laten schieten zodat Els en hij nog een deel van de wedstrijd konden zien. Vanaf de tribune was het toch anders dan vanaf de reservebank verklaarde hij, het zit wezenlijk anders blijkbaar. Kazim had Lingo ervoor op de telefoon, de jeugd is soms ondoorgrondelijk denk ik dan. Jan Johannes moest nog vergaderen en vertrok vroeg. De rest was wel te porren voor meer bier, zeker ik. Van Persie zagen we zijn rentree maken bij Feyenoord, maar scoren deed hij niet. De Siemen-schaal smaakte prima, al zaten Jeroen en Els nog wel wat vol. Naarmate de avond vorderde hadden we het nog over het nut van onderwijs en opleiding, hierin verschilden de meningen. Ik vond het mooi om ieders gedrevenheid en ambitie te horen. Kars verdubbelde wijselijk de laatste ronde, zo waren we wederom niet voor twaalven thuis…

Categorie: