Skip to main content

Futsal Holwerd 1 houdt de schade beperkt

Hoewel de lente eraan leek te komen begin deze week ben ik toch blij dat ik alleen in de zaal voetbal. Afgelopen woensdag werd het al kouder en de futsalliefhebber kon zijn of haar lol niet op met twee thuiswedstrijden in ons MFA wat heerlijk op temperatuur was. Om primetime kwart over acht opende het tweede het bal. Het merendeel van de selectie van Futsal Holwerd 1 was al aanwezig om maar niets te missen van de hoogstandjes van Redmar. Als dragende speler van het tweede gaat hij voorop in de strijd en werkelijk waar geen tegenstander weet vat op hem te krijgen. Zelfs onze eigen Jan Johannes steekt er wat schril bij af. Het was vrij druk op de tribune. Of de rest van de selectie van het tweede ook zo blij is met zoveel toeschouwers waag ik te betwijfelen. Desondanks legden ze een behoorlijke pot op de vloer en dit resulteerde in een verdiende 8-3 overwinning. Het stond buiten kijf dat deze overwinning vooral te danken was aan Redmar die ook volkomen terecht gekroond werd tot man-of-the-match, zijn FIFA-ranking steeg significant na deze winstpartij. In de rust van de wedstrijd van het tweede gingen de meeste van mijn teamgenoten nog snel even roken en daarna omkleden. Ik kon maar niet genoeg krijgen van het gala-optreden van Redmar, ook in de tweede helft bleef ik nog geruime tijd op de tribune met open mond het fenomeen van Futsal Holwerd 2 aanschouwen. Zo halverwege de tweede helft besloot ik ook maar om te kleden. Tegenstander Avanti/Keuning Advocaten 2 was ook al gekleed en wel in de zaal gekomen. In onze kleedkamer genoot de rest van de selectie (Sjoerd, Melvin, Marco, Leo, Kars, Ulbe en de nog steeds geblesseerde coach Jeroen) van iets wat ik persoonlijk typeer als klereherrie. Ik kleedde me maar snel om. Het was wat balen dat het tweede voor ons speelde, onze derde helft werd hierdoor met een uur ingekort. Aanvoerder Melvin was bij de warming-up al gebrand om te starten vanaf de helft voor de tribune. Het merendeel van de selectie verkeert in de veronderstelling dat het beter is om de tweede helft naar de tribune toe te spelen. Zelf start ik liever aan de kant van Beyertstrjitte maar ik volg altijd gedwee de democratische meerderheid van onze selectie. Rond kwart over negen trapten we af voor de 17e competitiewedstrijd van dit seizoen. De fluit werd gehanteerd door scheidsrechter Zijlstra deze avond.

Twee weken eerder hadden we de tegenstander Avanti/Keuning Advocaten 2 uit Stiens met 13-5 van de mat gespeeld. Het wonderlijke programma in onze kleine competitie zette beide ploegen nu alweer tegenover elkaar, en wederom in Holwerd. Ten opzichte van de vorige ontmoeting misten we nu Jan Johannes, desalniettemin zou het ook zonder hem moeten lukken om opnieuw de drie punten in Holwerd te houden. Onze tegenstander had geleerd van de eerste wedstrijd, er zaten nu wat andere spelers bij. Ze oogden nu wat beter dan de vorige wedstrijd. Vooral de keeper aan de overkant stond zijn mannetje, niet alleen in het begin van de wedstrijd. Beide ploegen speelden op de aanval maar dat resulteerde nog niet erg vlot in doelpunten. In de beginfase vond ik onszelf wel de iets betere partij maar snel afstand nemen lukte niet echt. We hadden zelfs nog achter kunnen komen maar horizontaal wist ik met mijn voet de snelle Stienser spits nog van de 0-1 af te houden. Na een aantal gemiste kansen van ons viel na ruim tien minuten spelen dan eindelijk de 1-0, Marco schoot vanuit het centrum via een tegenstander de bal langs de kansloze keeper in de hoek. Even later verschalkte Marco opnieuw de goallie aan de overkant, nu met een stiffie omdat de keeper al gekozen had om te duiken. We zaten nu in de beste fase van de wedstrijd achteraf beschreven. We zaten Avanti/Keuning Advocaten 2 fel op de huid en ze moesten alle zeilen bijzetten om meer schade te voorkomen. Vooral Sjoerd acteerde sterk, hij zat er bovenop en onderschepte veel en vaak, zij het soms wat onorthodox. Leo was even later attent om een assist van Melvin te promoveren tot 3-0. Zelf hield in een tegenstander van scoren af door met de hand een hard schot van links te pareren, keurig in mijn cirkel aldus Zijlstra. De hardwerkende Leo waagde nog een schotpoging op de keeper en Marco was er als de kippen bij om de rebound te verzilveren, hij slide deze met links knap binnen, 4-0. Ook Ulbe verzaakte bepaald niet in deze fase, balvast en vastberaden vond hij vanaf rechts Kars bij de tweede paal. De keeper was kansloos bij de 5-0 van Kars in de korte hoek. Al met al was de eerste helft van een behoorlijk niveau van onze kant. De keeper aan de overkant voorkwam met enkele prima reddingen een nog grotere achterstand maar de 5-0 ruststand vond ik niet onverdiend.

Na zo’n eerste helft moesten we het onszelf niet meer lastig maken in het tweede bedrijf was mijn mening. De score nog wat opvoeren en het publiek nog wat bieden was ons voornemen maar dat ging niet bepaald van een leien dakje. De 0 houden spookte niet eens in mijn hoofd maar al rap in de tweede helft viel de 5-1 en dit was toch een teken aan de wand. De snelle Stienser spits ontsnapte over rechts en schoot vanaf de zijkant hard de bal via mijn hand in de touwen. Vrij snel daarna werd het alweer 6-1. Marco passde van achteruit lang op Ulbe voorin, met het hoofd verlengde Ulbe de bal richting Kars die in de tweede poging de keeper passeerde door zijn benen. 6-2 werd het toen een tegenstander uit de rug van twee verdedigers opdook en mij opnieuw liet vissen deze avond. Kansen waren aan ons daarna niet meer besteed. Vooral Kars verzuimde om de score verder uit te bouwen, het geluk was niet aan zijn zijde en eerlijkheid gebiedt ook te typen dat de keeper aan de overkant enkele keren subliem redde. Achterin verliep het bij ons ook wat moeizamer, de ruimtes werden groter en de Stiensers werden steeds gevaarlijker. Een tegenstander vuurde vanaf links op mijn hoofd maar ik stak mijn kop niet in het zand. Melvin liep ondertussen zijn zolen uit zijn sloffen maar de wedstrijd controleren lukte maar niet. Ook Sjoerd kon zijn goede spel van de eerste helft maar moeilijk evenaren. We kregen het steeds lastiger en dat resulteerde dan ook in de 6-3. Vanaf links werd de bal teruggelegd en een tegenstander schoot vanuit het centrum raak tussen een aantal spelers door. Avanti/Keuning Advocaten 2 kon zijn vreugde niet op door dit doelpunt, zou dit zijn eerste goal van de competitie zijn dacht ik nog. Op enkele minuten voor het einde deelde ook ik nog in de malaise. Op een ogenschijnlijk onschuldig schotje vanuit het centrum stond ik letterlijk geparkeerd en liet ik de prima houdbare bal onnodig in mijn linker benedenhoek rollen, 6-4. Een blunder waar ik zelf ook van op keek. Gelukkig stond ik niet voor de tribune! Jeroen coachte ons in het vervolg gelukkig naar veilige haven. Avanti/Keuning Advocaten 2 scoorde verder niet meer, en ons eigen vizier stond de gehele tweede helft ook niet meer scherp afgesteld. Al met al een teleurstellende tweede helft waarin we onze tegenstander na een vrij uitzichtloze ruststand nog teveel kans gaven op een beter resultaat. De 13-5 van twee weken eerder stak bij nader inzien schril af tegen deze 6-4. Maar wel weer een overwinning. Er volgen nog vier finales, we hebben alles nog in eigen hand!

In de derde helft voerde ik het tempo maar wat op. Een uur effectieve drinktijd minder is niet niks. Tevreden spinnend krioelde Marco tegen mijn schouder. De wedstrijd was hij gauw weer vergeten. Sjoerd zijn patat en de Siemen-schaal smaakten weer formidabel. Ulbe beklaagde zich over te weinig kiphapjes op de Siemen-schaal, hij vond dat er veel te veel bami- en nasihapjes op de schaal lagen. Zelf constateerde ik dat de bitterballen blijkbaar in de aanbieding waren. Zo hoog als we de lat gezamenlijk in de derde helft lagen moeten we ‘m ook in de eerste twee bedrijven van de wedstrijd leggen. Dan kan het nog een prachtige voorjaar worden de komende weken!

Categorie: