Skip to main content

Futsal Holwerd 1 moet zijn meerdere erkennen in Futsal Cambuur 2

Op vrijdagavond stond de topper Futsal Cambuur 2-Futsal Holwerd 1 op het programma in sporthal Nylân te Leeuwarden. De wedstrijd stond gepland om 21.00 uur en de hele week was het spannend of Futsal Cambuur 2 niet zou afzeggen. Ze hebben nog een aantal thuiswedstrijden te spelen omdat die eerder uitgesteld zijn omdat hun sporthal niet beschikbaar zou zijn. Maar gelukkig ging onze wedstrijd wel door. We hebben nog vier wedstrijden te spelen en vier keer winnen zou het kampioenschap betekenen. Maar eerst maar eens zien hoe we het eraf zouden brengen uit tegen Futsal Cambuur 2. Thuis hadden we hun magistraal verslagen met een klinkende 8-0 uitslag. Hoewel de cijfers anders doen vermoeden ging het toen ook niet zonder slag of stoot. Ik heug me nog dat alles toen mee leek te zitten. Zo’n wedstrijd speel je niet gauw weer verwachtte ik. We moesten top zijn om het onze tegenstander lastig te kunnen maken dacht ik. De selectie voor deze topper bestond uit: Ulbe, Sjoerd, Kars, Marco, Melvin, Jan Johannes en ondergetekende. Jeroen is nog steeds herstellende van een blessure maar was wel mee als coach, steun en zenuwachtige toeschouwer. Leo was absent omdat hij met zijn moeder naar de Lion King was, erg ongelukkig gepland maar ik kan enigszins begrip opbrengen voor Leo’s keuze omdat hij nu eenmaal een groot musical fan is. Chauffeurs waren Kars en Jeroen, de koelbox had ik riant gevuld, ik hoopte optimistisch op een fantastische derde helft natuurlijk. Jeroen pikte mij thuis op, Ulbe had hij al voorin zitten. Ik nam plaats op de riante achterbank in de gezinswagen van Jeroen. Dat ik de waterflessen thuis had laten staan hinderde niet omdat Jeroen de waterflessen van Elske Anke’s volleybalteam nog in de kofferbak had. In Blija pikten we Jan Johannes thuis nog op, het was nogal druk qua verkeer bij Jan Johannes in de straat, zouden dat fans zijn? Zo rond half negen kwamen we aan bij Sporthal Nylân en was het even zoeken naar de dichtstbijzijnde parkeerplek, sportief als we allemaal zijn. Melvin kwam ook net aanrijden met Marjan. Melvin dacht slim te zijn en te parkeren bij de Jumbo naast de sporthal. Het bord met de mededeling dat het terrein afgesloten werd na winkeltijd zag hij niet, of hij waagde de gok. In de sporthal aangekomen was het eerst nog even wachten op de voorwedstrijd. Ik aanschouwde een aantal spelers die minstens twintig jaar ouder leken dan mezelf, dus bijna vier keer zo oud als Sjoerd zeg maar. Ze konden nog best aardig ballen viel me op, dit waren echte liefhebbers. Na het omkleden stond scheidsrechter Hogeling ons wat te dollen. We ondergingen het gelaten, geconcentreerd als we waren voor de 18e competitiewedstrijd van het seizoen 2017-2018.

Onze supporters zagen ons brutaal openen en Futsal Cambuur 2 moest van quitte af aan alle zeilen bijzetten om een vroege achterstand te voorkomen. De irritante aanvoerder van ons eerdere treffen bleek nu keeper te zijn en dit ging hem veel beter af dan als speler meedraaien in dit team. Met zijn lange armen en benen behoedde hij zijn ploeg in de beginfase voor tegendoelpunten. Zo nu en dan kroop Futsal Cambuur 2 uit hun schulp en dan was het ook meteen opletten geblazen op de gladde houten vloer van Sporthal Nylân. Zo bracht Sjoerd op de doellijn nog redding nadat ik uitgespeeld werd door twee tegenstanders. Even later wist ik op eigen kracht met de punt van mijn voet nog een doelpunt te voorkomen ten koste van een corner. Zelf hadden we al wat kansen gemist ondertussen. Na zo’n minuut of 8 spelen viel dan toch de verdiende 0-1. Na een prima aanval bediende Jan Johannes Kars op maat en ditmaal was de keeper aan de overkant wel verslagen. Enkele minuten later verdubbelde Marco de marge tot 0-2. Op rechts pikte hij de bal op en geen tegenstander kon hem bijhouden. Eén op één op de keeper verschalkte Marco hem met een panna. Op het eerste kwartier viel weinig aan te merken maar daarna kregen wij het lastiger en kwam Futsal Cambuur 2 beter in de wedstrijd. Ze werden gevaarlijker en een tegendoelpunt kon uiteindelijk niet meer uitblijven. Uit een tegenaanval over links werd de bal breed gespeeld en een tegenstander wist deze kans te benutten wat 1-2 betekende. Niet veel later werd het ook alweer 2-2 waarna onze zorgvuldig opgebouwde voorsprong als sneeuw voor de zon verdwenen was. In de laatste vijf minuten voor rust kregen het nog moeilijk. Eerst was het Melvin die noodgedwongen aan de noodrem moest trekken wat geel betekende van scheidsrechter Hovinga. Knap hielden we de twee minuten met een man minder stand, we kwamen er zelfs nog een keer gevaarlijk uit maar dit leverde helaas geen doelpunt op. Toen we weer compleet waren was het zaak om niet meer schade op te lopen voor rust maar dit mislukte jammerlijk. Na een pass van rechts schoot het goudhaantje van Futsal Cambuur 2 uit de rug van een verdediger de 3-2 hard en hoog in mijn goal. Na 0-2 was de 3-2 achterstand een kleine domper maar er waren nog 25 minuten te spelen gelukkig.

In de tweede helft kwamen we al gauw weer op gelijke hoogte. Een weergaloos uitgespeelde aanval via Marco en Ulbe bood Melvin de gelegenheid om voor 3-3 aan te tekenen. Op voorsprong komen lukte maar niet, de keeper aan de overkant bleek meer dan eens een grote sta-in-de-weg. Zelf moest ik ook handelend optreden maar gelukkig liep dat ook goed af. Even later had ik echter alsnog het nakijken. Op rechts stond het goudhaantje met bal tegenover Melvin, hij wist ‘m knap te omzeilen en schoot de bal vervolgens buiten mijn bereik hard in mijn linkerkruising, 4-3. We werden wat onrustiger en Futsal Cambuur 2 leek hiervan te profiteren. Na een verre uitworp sprong Marco hoog en schampte de bal nog enigszins maar een tegenstander die tussen Marco en mij in stond beroerde de bal vervolgens ook nog met het hoofd waardoor ik opnieuw kansloos was en wederom kon vissen, 5-3. De marge werd weer verkleind door een vrije trap van Melvin op de cirkel, de keeper hield de bal te lang vast in de ogen van scheidsrechter Hovinga. Door een woud aan spelers wist Melvin de 5-4 te scoren. Ik hield een tegenstander even later wat al te fors van scoren af, hij was vrij verontwaardigd maar Hovinga maakte er niets van verder. Dichterbij dan één goal wisten we in het vervolg niet meer te komen helaas. Na de 6-4 was het Jan Johannes nog die een tegenstander op links de bal ontfutselde en oog in oog met de goalie aan de overkant de bal prima langs hem schoot 6-5. In de laatste drie minuten bood een slot offensief met Melvin als keeper helaas pindakaas ook geen soelaas. In de slotminuut was Marco nog het dichtst bij de gelijkmaker maar in een reflex met de hand wist de keeper nog een tegendoelpunt te voorkomen. Al met al een enorm teleurstellende nederlaag maar ik kan niet stellen dat het onverdiend was. We speelden niet slecht maar het was gewoon niet goed genoeg voor een beter resultaat tegen deze goede tegenstander. Dat we het nu niet meer in eigen hand hebben is erg, erg jammer!

Het duurde wel even voor het eerste blikje Schultenbräu geopend werd. De deceptie was enorm en dit moesten we wel even bespreken en verwerken. Maar gedane zaken nemen geen keer en het was vrijdagavond, uiteindelijk gingen we dan toch maar aan het bier. Onder de douche met een blikje baalde ik dat ik mijn handdoek vergeten had. Ik droogde me maar af met mijn keepershirt. Volgende wedstrijd maar weer in het Feyenoordshirt keepen, jammer dat Jan Johannes er dan niet bij is. In de plaatselijke kantine konden we nog een stukje van Nederland-Engeland zien, dat was ook niet veel soeps. De barvrouw wou om 23.00 sluiten, het werd iets later maar we moesten natuurlijk ook nog naar Snackbuffet Het Vliet. Twee rondes snacks verzachtten de pijn enigszins. Wel bijzonder wat voor gasten daar op vrijdagavond binnen komen vallen trouwens. Drugs doet gekke dingen met jongelui, zouden ze dat zelf wel in de gaten hebben? Rond enen werd ik weer veilig thuisgebracht door Jeroen. De derde helft beviel me nog het beste van deze avond…

Categorie: