Skip to main content

Futsal Holwerd 1 simpel langs Blauw Wit ’34 4

Na de zege van vorige week die ons geen punten opleverde omdat de tegenstander meteen erna de competitie verliet mochten we het deze week opnieuw proberen. Blauw Wit ’34 4 kwam langs voor de wederom de vijfde competitiewedstrijd van dit seizoen. Na vorig seizoen een vrij belabberde start van de competitie te hebben beleefd gaat het dit seizoen aanmerkelijk beter met ons. We staan goed in de middenmoot inmiddels. Blauw Wit ’34 4 daarentegen is nu hekkensluiter omdat de vorige rode lantaarndrager V & V ’68 1 uit de competitie gestapt is. Een overwinning voor ons zou een heuse serie betekenen op derde klasse-niveau. Toen ik rond kwart voor 8 in de kantine kwam zat scheidsrechter Gosse de Jong uit Harlingen al bij Tineke aan de bar te genieten van een bakje koffie. De nog immer geblesseerde Marco was druk doende met het aan de man brengen van kinderpostzegels naar ik eerst meende, het bleek uiteindelijk om loten te gaan voor vv Dokkum. Best wel bijzonder dat een club zich zo inspant om hun vedette wedstrijdfit te krijgen. De rest van de selectie deze avond bestond uit: Ulbe, Jeroen, Kars, Sjoerd, Jan Johannes, Melvin, Leo en deze schrijvende sluitpost. Leo was voorafgaand aan de wedstrijd gebrand op een sterk optreden. De laatste wedstrijden had hij gemist omdat hij moest werken. Dat wij goede resultaten boekten tijdens zijn absentie moet gezien worden als puur toeval. Ik beloofde per doelpunt van Leo dat ik twee loten van Marco zou kopen, maar dan moest er natuurlijk wel gewonnen worden. Fanatiek als ik ben durf ik best zo’n duit in het zakje te doen. Voorafgaand aan de wedstrijd in de kleedkamer vertelde Jan Johannes dat hij een huis gekocht had in Blija. Ik vermoed een schril contrast tussen zijn moeder en de mensen die naast Jan Johannes wonen. Wat was namelijk het geval: afgelopen zaterdag had Jan Johannes al housewarming want de sleutel had hij al van een familielid gekregen. Wat vrienden uitnodigen en flink wat bierdrinken lijkt me vrij gebruikelijk op zijn leeftijd. Dat er ’s avonds laat met carbid in de tussenwoning geschoten werd daarentegen is zwaar abnormaal. Zoiets kan vermoedelijk alleen in Blija gebeuren, het is nu eenmaal bijzonder volk die Blijaders! Nadat ik de ballen van lucht voorzien had togen we de hal in. Aanvoerder Melvin sommeerde mij om in de trainen op de helft voor de tribune. In mijn vijftienjarige futsalcarriére was de warming-up bijna altijd op de andere helft. Ik ben nogal autistisch aangelegd dus vroeg ik waarom het nu ineens anders moest, dit was op verzoek van onze supporters wist Melvin me te vertellen. Hierbij het vriendelijke verzoek aan al onze supporters om Melvin te vragen of hij wil spelen met een clownsneus op. Ik ben benieuwd of hij dan ook zo goed luistert. Nadat de tribunes weer lekker volgestroomd waren blies scheidsrechter Gosse de Jong om kwart over 8 voor het eerst op de fluit.

Na zo’n 8 seconden had Jeroen al de 1-0 op zijn pantoffel maar de voorzet van rechts werkte hij vrij ongelukkig naast de goal in plaats van erin. Aan mijn kant mocht ik even later niet klagen dat Blauw Wit ’34 4 hetzelfde overkwam, nu na een voorzet van links. Bij de tweede paal schoof een aanvaller de bal langs de goede kant van de paal, bekeken vanuit mijn oogpunt dan. Het was me al snel duidelijk wij de bovenliggende partij waren. Blauw Wit ’34 4 was gemiddeld ongeveer twee keer zo oud als onze ploeg. Zij hadden een wissel minder, en beschikten daarnaast over beduidend minder snelheid in hun ploeg. Na een minuut of vier werd de score geopend door Jan Johannes, na een pass van Melvin schoot hij van afstand de 1-0 door de benen van de keeper aan de overkant. Melvin was goed op dreef qua passing, ook de 2-0 kwam voort uit een pass van hem. Nu was het echter Kars die raak schoot bij de aarzelende keeper, wederom door zijn benen. Een doelpoging van Blauw Wit ’34 4 wist ik onschadelijk te maken door wat onorthodox op de bal te gaan zitten. Even later wisten ze echter wel te scoren. Een voorzet van links raakte ik onvoldoende met mijn voet en een tegenstander bij de tweede paal kon simpel scoren omdat ik nog op de grond lag. Even later verdween een hard schot van rechts via mijn vingertoppen nog op de paal. Het werd tijd dat we ons opscherpten en orde op zaken gingen stellen vond ik, en dat gebeurde dan ook. De 3-1 kwam op naam van Leo, wederom met een assist van Melvin. Bij de 4-1 was Leo voor de verandering de aangever, en Kars de afmaker. Een één-tegen-één-situatie maakte ik nog onschadelijk door lang te blijven staan, de aanvaller durfde het niet aan om te gaan schieten. De 4-1 ruststand was een goede afspiegeling van de onderlinge krachtsverhoudingen, echt lastig hadden we het niet. In de rust hamerde coach Marco erop dat we meer moesten bewegen, en met snelheid moesten proberen de defensie van de Leeuwarders stuk te spelen.

In de tweede helft liepen we verder uit, maar niet nadat eerst Blauw Wit ’34 4 nog de 4-2 gescoord had. Ik had totaal geen zicht op het verdekte schot en deze verdween dan ook ongemoeid hoog in mijn goal. 5-2 werd het door opnieuw een doelpunt van Leo, veel gekker moet het niet worden. Vanuit het centrum naar rechts uitwijkend schiet Kars de 6-2 binnen, met een boogje naar eigen zeggen. 7-2 werd het door een hard en laag schot van Jeroen, het hakje daaraan voorafgaand had Melvin afgekeken van futsallegende Rutger Kuipers. Jan Johannes gooide een sliding in de strijd om de 8-2 binnen te werken, de voorzet van Leo was niet optimaal laten we het daar maar op houden. Blauw Wit ’34 4 maakte hierna de 8-3. Eén op één stopte ik de eerste poging nog van een Leeuwarder, maar de rebound schoot hij erna koel binnen. Onze supporters lieten zich niet onbetuigd in het strijdgewoel, Ale merkte langs de zijlijn op dat Melvin nooit scoorde en prompt bewees laatstgenoemde het tegendeel, 9-3. Bij de 9-4 lieten we het achterin wat lopen, een aanvaller in mijn cirkel werkte van dichtbij de bal met een listig puntertje langs mij in de hoek. Tien, tien, tien werd er ondertussen gebrald vanaf de tribune. Toen Jan Johannes de 10-4 in het netje werkte was het nota bene zijn zwager Sibbele die het luidst claimde dat hij voorafgaand aan het doelpunt hands gemaakt had. Scheidsrechter Gosse de Jong had het echter prima met ons voor en keurde de goal desalniettemin goed. De Leeuwarders hadden wat meer moeite met de leiding van Gosse. Meermaals werd er gemopperd maar Gosse wist de kaarten op zak te houden. Een overtreding op Kars was rijp voor een kaart maar het was er gewoon de wedstrijd niet na verder. Ik vond het bewonderenswaardig hoe sportief Blauw Wit ’34 4 verder nog bleef. Leo peerde van dichtbij hoog over, het gebrek aan wedstrijdritme speelde hem toch wat parten. Oud-speler Arnold Jan verscheen nog even in de zaal, leuk dat hij nog even om de hoek keek bij zijn oude/jonge ploegje. 11-4 werd het door wederom Jan Johannes, met een goede kapbeweging zette hij een tegenstander te kijk, waarna hij beheerst met links raak schoot. Ulbe produceerde een heuse knuckleball die de 12-4 opleverde, ja hoor ik moest dat ook googlen. De enige die niet wist te scoren deze avond was Sjoerd helaas, met zijn hakje was hij er wel heel dichtbij. Vanaf de tribune werd daar wat lacherig over gedaan. Ik ga ervan uit dat Sjoerd zijn vader de criticasters van zijn zoon wel mores geleerd heeft. Sjoerds goals komen er wel, deze avond droegen zijn prima loopacties bij aan de doelpunten van anderen. Eindstand van de wedstrijd werd bepaald door de kale spits van Blauw Wit 4, na knullig balverlies van Melvin verschalkte hij mij met een prima poeier in de bovenhoek, 12-5.

In de derde helft kwam de lotenverkoop pas goed op gang. Feitelijk had Leo maar twee keer gescoord blijkt uit dit verslag maar ik heb het naar boven afgerond op 11 loten in totaal. Alcohol doet nu eenmaal rare dingen. Gosse de Jong schoof ook nog even aan, hij hield het verstandig bij Spa blauw, als dat zo’n buik als die van Gosse oplevert houd ik het wel bij bier. Geen voetbal op tv helaas, maar er was wel muziek in het MFA, alleen was dat uit erg lang vervlogen tijden. Toen we het over onze speltactiek kregen ging ik even los op Jeroen, tot grote hilariteit van onze aanvoerder. Ik ben het levende bewijs dat keepers gek zijn, en Jeroen is een volstrekt normale verdediger die op het veld bij Blija in de spits speelt. Siemen had weer een lekker schaaltje voor ons gefrituurd. Ik kon maar moeilijk wegkomen uit de kantine die avond, het was al richting enen dat ik voor het laatst gestrekt ging deze avond.

Categorie: