Ik heb me wel eens beter gevoeld op een dag dat ik moest futsallen. Gelukkig ben ik woensdags altijd vrij zodat ik lekker uit kon slapen. Dit was ook wel nodig want in de loop van dinsdag werd ik steeds snotteriger, hier kwam nog bij dat mijn keel aanvoelde als schuurpapier. De nodige ibuprofen bood amper soelaas. De nachtrust was zeker voor mijn doen aan de lange kant maar echt beter ging het in de loop van de dag nog niet. Nu ben ik gelukkig nooit ziek, het kwam dus ook niet in me op om een andere keeper te regelen voor de wedstrijd van woensdagavond. Gewoon een beste snotdoek in de goal hangen en maar zien of het allemaal wat vol, nee binnen te houden is. Tegenstander was de rode lantaarndrager Futsal Buitenpost 3. Voor de winterstop had we hen uit met 4-6 verslagen. We waren aan onze stand verplicht om de drie punten in de Ynset te houden. De selectie bestond uit: Arnold-Jan, Ale, Piet, Rutger, Arjen, Barendsen en een dus niet geheel kiplekkere keeper. Gert-Anne had andere verplichtingen en ook Chris was, hoewel aandachtig toeschouwer, niet in staat om te futsallen. Twee wissels is in de regel ook wel voldoende. Ook scheidsrechter Visscher ontbrak deze avond, nu moesten we het doen met Hoereveender Bokma, niet bepaald de grootste vriend van Piet moge duidelijk zijn.
Beide ploegen begonnen wat afwachtend, het is eerst wat aftasten van elkaars goede en slechte punten. De bal in de ploeg proberen te houden, wat rondspelen, iedereen even rustig in de wedstrijd laten komen. De eerste kans was na een aantal minuten voor de gasten. Over onze rechterkant kwam een aanvaller binnendoor en schoot bij mij door de benen, gelukkig ging de bal via mijn kuit net naast het doel. Na de beginfase kwamen wij steeds beter in de wedstrijd. Futsal Buitenpost was de mindere en na een minuut of zeven kwamen wij dan ook verdiend op 1-0. Na goed voorbereidend werk op de zijkant werd de bal voorgebracht bij Barendsen en in de cirkel is dit fenomeen moeilijk af te stoppen, 1-0. Enkele minuten later verdubbelden we onze voorsprong. Arnold-Jan stoomde op over rechts, gooide er nog een versnelling bovenop en maakte een voor hem karakteristieke goal: vanaf de rechterkant hard in de lange hoek. Futsal Buitenpost zette er futsallend barweinig tegenover. In de hele eerste helft hadden ze maar een handje vol kansen en de scherpte om te scoren ontbrak. Gezien mijn belabberde staat was het ook maar goed dat ik niet al te vaak in actie hoefde te komen. Voor rust werd het nog 3-0 uit een door Piet opgezette aanval, Rutger omspeelde goed de keeper en kon hierna eenvoudig scoren. Enigszins onbehouwen wist ik nog een voorzet van Futsal Buitenpost onschadelijk te maken, ik kreeg een knietje tegen mijn heup maar omgekeerd was ik ook niet bepaald zachtzinnig met de tegenstander, scheidsrechter Bokma zag er niets kwaads in. Triest was het slot van de eerste helft. Bij een corner van Futsal Buitenpost kwam ik ongelukkig in botsing met Arjen en hij verdraaide hierbij zijn knie. De wedstrijd eindigde hier voor hem en het is extra zuur dat ik hier ongewild de oorzaak van was. Ik hoop op een spoedig herstel!
In de tweede helft hadden we dus nog maar één wissel, gelukkig hadden we een ruime voorsprong en was het juist onze tegenstander die nu het spel moest maken. Ze slaagden hier niet in. Wij bleven makkelijk op de been en stichtten aanzienlijk meer gevaar dan de tegenstander. Ale maakte na een minuut of vijf in de tweede helft de 4-0. Vanaf de rechterkant, bijna bij de achterlijn, wist hij de bal achter de goalie van Buitenpost te krijgen. Zo nu en dan kreeg ik een weinig overtuigend schot richting mijn goal maar verder had ik het lekker rustig. Letterlijk haalde ik een flink aantal keren mijn neus op voor onze tegenstander. Barendsen swingde ondertussen nog maar eens om de keeper heen en schoot de 5-0 binnen. Het ging allemaal van een leien dakje. De snotdoek heb ik een aantal keren gebruikt en ook bij een vrije trap van Buitenpost op de cirkel had hij zijn nut. Mijn spelers stonden achter mij in de goal en Barendsen wapperde als een echte torero met de roze/rode theedoek. Het zal me trouwens niets verbazen dat mijn medespelers ook een griepje opgelopen hebben. De bal ging er natuurlijk niet in. Piet vijzelde zijn doelpuntentotaal van dit seizoen ook weer op. Hij maakte de 6-0 door attent te reageren op de rebound die weggegeven werd door de verdediging van Futsal Buitenpost 3. Het laatste doelpunt van de avond kwam op naam van Arnold-Jan zo’n 3 minuten voor het einde, Rutger bereidde deze gedegen voor. Toen scheidsrechter Bokma voor de laatste keer floot stond er schitterende eindstand op het scorebord: 7-0.
Ik was van plan om meteen na de wedstrijd richting huis te gaan, weer lekker vroeg op bed. Nazitten in de derde helft zag ik absoluut niet zitten en dat zegt genoeg over hoe ik mij dus voelde. Dat we dan in zo’n wedstrijd er collectief in slagen de 0 te houden is extra bijzonder. Dit was volgens mij pas de derde keer in mijn carrière dat ik een hele wedstrijd verschoond blijf van tegendoelpunten. Ik heb er dus toch maar eentje op gedronken met mijn fantastische futsalmaten. Wat er in de derde helft verder allemaal besproken is heb ik helaas niet meegekregen. Ik vroeg Arnold-Jan later of ik nog wat gemist had. Bier was het simpele antwoord…
