Afgelopen week mochten we uit bij ONT/CHZ 3 proberen de drie punten te veroveren. Wij staan vijfde, ONT/CHZ staat tiende. Onze tegenstander had van de negen wedstrijden tot nu toe maar eentje gewonnen, wrang genoeg was dat onze thuiswedstrijd. Als excuus voor deze Futsal Holwerd 2- onwaardige wedstrijd voer ik aan dat dit onze eerste competitiewedstrijd van dit seizoen was. Al met al moest dit nu dus een te nemen horde zijn verwachtte ik. Bij ons ontbraken vanwege diverse redenen Arjen, Rutger, Gert-Anne en Piet. Als vervangers waren geronseld Jarich en Jappie. Met name Jarich is een aanwinst voor Futsal Holwerd 2. Piet was trouwens wel mee als leider, een ongekende luxe zo bleef Ale dus niet zitten met een onaangeroerde snoeppot.
Voor onze wedstrijd was de bekerclash tussen de dames van Drachtster Boys 1 en 2. We konden hier extra lang van genieten want dit eindigde in een gelijkspel en uiteindelijk moesten penalties dus de beslissing brengen. De meningen waren verdeeld of je nu beter naar dit kon kijken dan naar een korfbaltraining. Ale versierde onder het penalty nemen een fraaie blonde Drachtster Boy en kon ook moeilijk zijn ogen afhouden van de dame die de tijdwaarneming deed. Niet echt een ideaal begin van onze wedstrijd zou wel blijken. Piet maakte zich op de bank nuttig door onder andere het bijhouden van het score-verloop. Zie hieronder Piet zijn wedstrijd-verslag:
22.00 1-0
21.00 2-0
19.00 3-0
15.30 3-1 Jappie
14.30 3-2 Jarich
9.00 3-3 Arjan
22.00 3-4 Jappie
16.30 3-5 Arjan
15.30 4-5
13.00 4-6 Jappie
8.30 5-6
5.30 5-7 Jarich
2.30 5-8 Arjan
1.00 5-9 Jarich
Dit ist wol sa ongefear, aldus Piet. Dit moet niet een al te saai stukje worden. Enige toelichting op de doelpunten is wel een verrijking van dit verslag. In een mum van tijd stonden we dus met 3-0 achter. Bij de eerste verraste Jappie me onaangenaam, bij de tweede schutterde ikzelf dat het een lieve lust was en bij de derde verknoeiden we op het middenveld balbezit met een fatale afloop. Wij bleven echter rustig, het kan even tegenzitten maar dat duurt meestal niet erg lang. Ale pepte ons op en zwaaide ondertussen vrolijk naar de dames in de kantine. Chris spuide nog een woeste krachtterm (geen schuttingtaal) en collectief zorgden we er voor rust nog voor dat het weer gelijk werd. De treffer van Barendsen riekte naar alcohol, al met al maar goed dat er geen alcoholcontrole was.
Toen scheidsrechter H.L.M.M. Koerntjes, met te kek wit scheidsrechterstenue en fraai bijpassende YMCA-snor, voor de tweede helft floot kon het alle kanten nog op. Gelukkig kreeg ik het niet al te druk meer. Bij de 4-5 liet Jappie zich ondanks verbale waarschuwing verrassen en liet de lange tegenstander veel te makkelijk naar binnen draaien zodat hij kon aanleggen met zijn beruchte linker. Zijn schot zou naast gegaan zijn maar via de schouder van Barendsen caramboleerde de bal ongelukkig in mijn rechterbovenhoek. Bij de 5-6 werd een afgemeten voorzet van rechts bij de tweede paal binnengetikt. Chris gaf aan dat hij op een enthousiast uitkomende keeper had gerekend terwijl ik me bedacht dat dit niet de wedstrijd ernaar was. Het was al met al een sportieve wedstrijd. De tegenstander kreeg één keer geel vanwege duwen, uit deze man-meer-situtatie scoorde Jarich de 5-7. Hierna was de koek op bij ONT/CHZ en konden wij in de slotfase nog uitlopen naar 5-9. Jarich verwende en passant vrouw Holle van de tijdwaarneming nog: de bal rolde over de zijlijn pardoes onder haar rok en Jarich dook geestdriftig onder de rok en kwam er na een aantal minuten met bal en bezweet weer onder vandaan, ieder zijn meug om er maar een apologisch spreekwoord tegenaan te gooien. Arnold-Jan had nog een penalty verdiend toen hij onderuit gehaald werd door de keeper. Ale lachte luid om de kolderieke buiteling die hij maakte, dat zal ook de reden zijn dat Koerntjes dacht dat het een schwalbe was, al had dit natuurlijk een penalty moeten zijn. Dat we die niet kregen was met name jammer voor Fokje begreep ik na de wedstrijd wel van Chris.
Na de wedstrijd waren we in de kantine getuige van het drama in Zagreb. Na een 3-0 achterstand de wedstrijd alsnog winnen is niet veel ploegen gegeven. Met name de beide Feyenoord-fans hadden een heerlijke avond. Voor de terugreis was er traditioneel weer bier met worst. Ook Ale had nu droge worst mee dus het kon niet op. Vijf blikjes bier vond ik een prestatie van formaat, zo ver is Drachten nu ook weer niet. Dat Jappie en Jarich dit niet gewend zijn bleek wel toen we tussen Damwoude en Dokkum moesten stoppen voor een plaspauze, de eerste dit seizoen. Het was weer een bijzondere avond.
