Barendsen ontbrak bij onze wedstrijd van afgelopen woensdag. Voor de verandering was het nu dus Ale die mijn landgoed opdraaide in zijn eigen bus. Galant als taxi-chauffeur Ale altijd is hielp hij me met het in de bus laden van de tassen, flessen en rijk gevulde koelbox, dat doet onze gebruikelijke allochtone chauffeur nou nooit. Ale komt niet vaak met lege handen aanzetten, hij had ook nog wat voor mij: een tasje met wat gitaartijdschriften en een boek. Wederom een teken dat wij goed op elkaar passen bij Futsal Holwerd 2. Gert-Anne had een bouwfraude-etentje en kwam op eigen gelegenheid naar Oenkerk. Toen Ale en ik bij de sporthal in Holwerd aankwamen konden we nog niet even zien hoe het dus niet moest. Arjen keek ook bij ons eerste en had gerust meegekund naar Oenkerk, hij verkoos echter de afstraffing van ons eerste live mee te maken. Bij de Ynset vulden Piet, Arnold-Jan, Rutger en Chris de bus nog zodat we het met 2 wissels opnamen tegen VC Trynwalden 2. Het kon wel eens lastig worden deze avond: VC Trynwalden had alle wedstrijden tot nu toe gewonnen namelijk. Wij verkeren echter ook in een flow van vier gewonnen wedstrijden op rij, misschien dat er dus een stuntje in zat.
We speelden laat, pas om half tien. Voor onze wedstrijd trainden er korfballers en korfbalsters in de hal, het was bepaald geen straf om hier nog een minuut of tien naar te kijken. Ik vond het wel opvallend dat heel veel korfballers en korfbalsters een voetbalshirt dragen, je ziet toch weinig voetballers trainen in een korfbalshirt. Scheidsrechter bij onze wedstrijd was de heer Bokma, volgens Piet is dit iemand die geen verstand heeft van voetbal. VC Trynwalden was een jonge ploeg met, ze hadden drie wissels op de bank. Vanaf het begin hanteerden ze meteen een hoog tempo, iets wat wij in de regel pas in de 3e helft ten toon spreiden. Na enkele minuten waren wij het die verrassend genoeg de score openden. Ale stuurde Rutger over rechts de diepte in en zijn voorzet werd door Gert-Anne overtuigend binnengehobbeld. VC Trynwalden raakte niet in paniek en bleef geduldig in een hoog tempo doorspelen. Het wachten was op een fout van ons en die werd dan ook gemaakt. We stonden met vier man erg diep en bij balverlies waren we niet bij machte om op tijd terug te komen. In eerste instantie kon ik nog redden maar bij de rebound had ik ook geen kans meer. Bij de 2-1 halverwege de eerste helft grepen we collectief verdedigend niet goed in. Hoe de 3-1 viel weet ik eigenlijk niet meer. Er waren er meer die na de wedstrijd wat verdwaasd waren. Arnold-Jan wist bijna zeker dat hij niet in de eerste helft maar in de tweede helft had gescoord. Wie schrijft die bepaald echter: het was toch echt in de eerste helft, vanaf de bank bekeken in de linker goal! Zo rusten we dus met een 3-2 achterstand, dat viel me alleszins mee en theoretisch is er met zo’n ruststand nog van alle mogelijk.
In het tweede bedrijf scoorde Trynwalden na een aantal minuten de 4-2 door een voorzet van links goed binnen te schieten. Deze stand bleef wel een minuut of acht op het scorebord staan al moet wel geschreven worden dat wij de onderliggende partij waren. Trynwalden had het vizier vooralsnog niet al te scherp afgesteld en was dat wel het geval dan wist ik met wat kunst en vliegwerk nog redding te brengen. Met nog een kwartier te spelen was het de bedoeling dat we nog wat spanning in de wedstrijd terug wisten te brengen. Arnold Jan kwam van links naar binnen en vuurde op de goal van de tegenstander, de keeper kon redding brengen. De bal kwam bij Rutger terecht die meteen schoot maar ook op de keeper stuitte. In derde instantie belandde de bal bij Piet die gelukkig wel het net wist te vinden. Zijn 4-3 betekende volgens mij dat hij voor de vierde wedstrijd op rij wist te scoren, dit lijkt me een unicum voor Piet. Met nog een kwartier te spelen ging het toen wel erg hard. De ene na de andere vloog er bij mij in, door mijn benen, binnenkant paal, aangeraakt onderweg. De één nog lelijker dan de ander. De ballen die misgeschoten werden belanden op mijn hoofd respectievelijk bij Ale in zijn kruis. Zelfs toen met nog een minuut op de klok de 11-3 gescoord werd probeerde een tegenstander nog snel de bal uit het net te halen om nog een goaltje meer te kunnen scoren. Ik vond dit wel wat kinderachtig maar kon me gelukkig nog beheersen.
Het verwerken van deze dikke nederlaag startte in de plaatselijke kantine. We waren sowieso al te laat geweest om in Holwerd nog een biertje te kunnen pakken. Het bleek aan tafel dat Arnoldus-Janus aardig gedesillusioneerd was, zoals al eerder gememoreerd was hij ervan overtuigd dat hij in de tweede helft gescoord had. Ik neem ‘m niet zo serieus meer. Dat een boerenzoon meent dat een kip geen ei legt zonder tussenkomst van een haan zegt mijns inziens genoeg. Aloyius baalde nu nog extra dat Barendsen niet mee was. Hij moest terugrijden en Dubbel-Friss is niet zo lekker als bier. Nog wat verdere statistieken: voor de terugreis had ik als rasoptimist 24 blikjes bier gerekend. Ik had ook nog 8 stukken droge worst meegenomen. De volgende dag kwam ik erachter dat er nog 1 stuk worst over was. Kan ik nou niet rekenen: 8 stukken worst en 6 man in de bus, wie heeft er dan 2 gehad? Iets zegt mij dat Christiaan 2 stukken gehad heeft, zou ik het mis hebben? Wat betreft de blikjes, van Oenkerk naar Holwerd is 3 blikjes echt wel het maximum heb ik ondervonden. Wie regelt trouwens de catering voor woensdag aanstaande uit naar Drachten (minstens 4 blikjes de man, worst of kaas ook welkom)?
