Skip to main content

Publiek grote winnaar bij doelpuntenspektakel Futsal Holwerd 1

Fluitend toog ik woensdagavond net na half acht op de fiets door de regen naar het MFA. Bij thuiswedstrijden min of meer noodgedwongen met de auto komen vind ik eerlijk geschreven maar niks. Aan mijn humeur lag het niet : lekker op de fiets, voor een enerverend potje futsal, in ieder geval verzekerd van een mooie derde helft, en met het vooruitzicht de volgende dag katerig thuis te werken, ik had er wel zin in! Op Jan Johannes na was onze selectie compleet voor het treffen met Blauw Wit 3, aanwezig waren: Leo, Marco, Arnold Jan, Kars, Jeroen, Ulbe, Melvin en ik natuurlijk. Vooraf achtte ik ons niet echt kansloos. Hoewel we één na laatste staan speelden we uit bij de koploper zeer verdienstelijk gelijk, en een aantal weken geleden klopten we thuis verdiend de nummer twee van de ranglijst. Waarom zou er niets te halen zijn tegen de nummer drie in onze competitie? De uitwedstrijd betrof de eerste wedstrijd van het seizoen, we verloren toen met 8-5, na een 5-0 ruststand. In de loop van het seizoen hebben we al aardig wat bijgeleerd, maar dat ook in de praktijk brengen is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Enfin, maar afwachten hoe het deze avond zou gaan. Blauw Wit 3 trad aan in het rood deze avond, Rood Rood 3 was het dus eigenlijk. Wel attent van de Leeuwarders, nu hoefden wij geen andere shirts te regelen. Scheidsrechter deze avond was de heer Meijer, ik kan mij niet heugen dat ik hem eerder als scheidsrechter heb gehad. Tijdens onze warming-up kwam hij de passen controleren en deed en passant nog even koppend mee in de rondo. Gevoel voor het spelletje kon hem niet ontzegd worden. Een dikke twintig man publiek zagen ons rond kwart over acht aftrappen voor de twintigste competitiewedstrijd van het seizoen.

En het publiek wat iets later kwam miste meteen al een doelpunt. Na welgeteld 19 seconden had Kars, deze avond op eigen schoenen, de 1-0 met buitenkant rechts al binnengeprikt, na een prima één-twee met Melvin. Zo’n anderhalve minuut konden we genieten van de snelle voorsprong, hierna werd het alweer 1-1. De lepe Leeuwarder spits brak uit en één-tegen-één kon ik hem van scoren afhouden, maar toen hij de bal teruglegde op een medespeler was ik kansloos. Een minuut later namen we weer de leiding. Een verrassende punter van Ulbe met rechts was de keeper aan de overkant te machtig. Het was al met al een open wedstrijd met kansen over en weer, niet altijd even goed, maar aan spanning en doelpunten ontbrak het in ieder geval niet. 2-2 werd het via een schot van rechts, die hard en laag in mijn korte hoek erin vloog. De 3-2 kwam op naam van Marco, nadat hij de keeper uitkapte was het simpel scoren in een leeg doel. Bij de 3-3 had ik weer het nakijken, binnenkant paal in mijn rechterhoek. Hier en daar was het wat onzuiver, mijn inspeelpass op Marco in het centrum bijvoorbeeld ging richting zijlijn, sprintend kon Marco nog net de bal binnenhouden. Op driekwart van de eerste helft nam Blauw Wit 3 het initiatief wat over in de wedstrijd. Scheidsrechter Meijer liet veel toe en dit zorgde voor spektakel natuurlijk. Bij de 3-4 glipte een Leeuwarder weer door onze verdediging, na goed terugleggen werd de bal hoog ingeschoten en kon ik wederom vissen. De 3-5 werd ingeleid door een slippertje van Ulbe, het schot wat volgde raakte ik onvoldoende om een doelpunt te kunnen voorkomen helaas. Op een paar minuten voor de rust had Arnold Jan wat al teveel commentaar op de leiding, vanaf de bank nota bene. Hij kreeg geel van scheidsrechter Meijer, en het gevolg was dat Ulbe als veldspeler plaats moest nemen op de bank, terwijl Arnold Jan Douwe twee minuten gezelschap mocht houden van de scheidsrechter. Douwe hield angstvallig zijn bidon vast. Voor mijn drie verdedigers en ik was het opletten geblazen om te voorkomen dat we nog meer schade opliepen door de ondoordachte actie van Arnold Jan. Dit slaagde wonderwel echter, er zat nog bijna een doelpunt voor ons in zelfs, maar Marco miste net. Toen we weer compleet waren net voor rust verkleinde Marco alsnog de achterstand tot 4-5, ondanks de beroerde assist van Leo. Na negen doelpunten in 25 minuten was het wel tijd voor een minuutje rust. Ik kon me moeilijk voorstellen dat er nog zo’n helft zou volgen.

Na een paar minuten spelen in de tweede helft kwamen we weer gelijk. Na goed doorzetten van Arnold Jan op rechts bereikte hij met een harde voorzet Leo, vlakbij het vijandelijke doel. De eerste poging met de knie ging nog tegen de lat, de rebound was echter een koud kunstje voor Leo, 5-5 was het gevolg. Bij de 5-6 was het weer de lepe Leeuwarder spits die op rechts gevaar stichtte, maar daarbij goed het overzicht hield, en uiteindelijk op links een vrije medespeler vond die te gemakkelijk kon scoren bij de tweede paal. De 5-7 was opnieuw een slippertje van ons, nu was het de hardwerkende Melvin die teveel risico nam, en op een gevaarlijke plek de fout inging. Erger leed bleef ons bespaard toen een doelpoging van Blauw Wit 3 strandde op de paal, en de rebound een prooi voor mij was. Na een één-twee met Kars scoorde Ulbe met een bekeken stiffie over de liggende goallie de 6-7. Een doelpoging van Marco trof de paal, maar Kars verzilverde de rebound en bracht hiermee beide partijen weer op gelijke hoogte, 7-7. Marco verzuimde tot tweemaal toe ons op voorsprong te schieten, beide keren kwam hij één-tegen-één met de keeper te staan, maar lukte het hem niet om te scoren helaas. Melvin gaf hierna het goede voorbeeld, in de aanval hield hij bewust even in zodat Kars om hem heen kon komen, wat de Leeuwarder verdediging in verwarring bracht, hierna haalde hij hard en doeltreffend uit, 8-7. De 8-8 hierna was domme pech: eerst misten we aan de overkant een goede kans om onze voorsprong uit te breiden. In de tegenaanval was Blauw Wit 3 gevaarlijk en Marco zette aan om verdedigend nog een helpende voet toe te steken, dit pakte echter verkeerd uit. Onbedoeld tikte Marco op de middellijn de bal voor de voeten van een Leeuwarder weg, maar bereikte hiermee de lepe Leeuwarder spits die zich rechts voor mijn goal bevond, ik kon niet voorkomen dat hij de bal onder mij door schoof helaas. En nog was het niet afgelopen, er volgde nog een zinderende slotfase. Verdedigend gaven we teveel ruimte, en het gevolg was dat een hard schot van afstand uit het centrum pardoes binnenkant rechterpaal mijn goal in vloog, 8-9. Met nog drie minuten spelen maakte ik plaats voor Melvin en hoopte ik op een mirakel. Dat kwam er nog bijna ook. Eerst was het Marco die vanaf rechts Arnold Jan voor de goal vond, Arnold Jan bofte de 9-9 in de touwen. Een dolenthousiaste Jeroen kwam van de reservebank het veld in stormen om deze late gelijkmaker nog mee te vieren. Dit liep gelukkig goed af voor ons verder. Een Leeuwarder maakte zich echter in blessuretijd nog zo druk dat ook hij geel kreeg van de verder prima fluitende scheidsrechter Meijer. Een ultieme kans op drie punten diende zich in de absolute slotfase nog aan. Arnold Jan op rechts had net iets te veel tijd nodig om de bal goed onder controle te krijgen, zijn voorzet op Marco en Leo was daarom net iets te laat. Marco had achteraf bekeken de bal wellicht beter kunnen laten lopen voor Leo, maar in zijn ijver nam Marco toch nog de bal aan, hoewel hij eigenlijk iets te ver al doorgelopen was. Uit de draai volgde nog vruchteloze poging, waarna scheidsrechter Meijer het mooi geweest vond, en affloot met de ongelofelijke 9-9 eindstand op het scorebord. Er had meer ingezeten deze avond, maar het publiek was uiteindelijk de grote winnaar van deze futsalpot. In bijna 15 jaar futsal heb ik nog niet eerder een uitslag als deze meegemaakt.

In de kleedkamer moesten we het allemaal nog even goed verwerken. Wat een gekke wedstrijd was dit zeg! Voorgestaan, op achterstand, weer voor en weer achter, op het nippertje gelijk, en zelfs nog kans gehad om zelf te winnen. Een puntje is mooi, maar het schiet natuurlijk niet echt op zo. Met Champions League voetbal op tv, en veel bier en snacks in de derde helft knapte ik gauw weer op. Siemen en Tineke hadden het prima met ons voor: zelfs de muziek in de kantine was beter dan wat wij anders gewend waren, zouden ze mijn onzin serieus nemen? Uit betrouwbare bron had Marco vernomen dat Siemen verjaarde de volgende dag. Om klokslag twaalf uur konden wij het daarom ook niet laten om Siemen toe te zingen dat het een lieve lust was. De rest van de aanwezigen keken ons wat meewarig aan wat mij serieus deed vermoeden dat ik er mooi ingestonken was. Zelfs Tineke gaf aan niet stil te hebben gestaan bij Siemen zijn 47e verjaardag, dat wil er echter nog steeds niet bij mij in. Maar jarig was hij wel degelijk, na de laatste ronde kregen we nog een allerlaatste ronde van de jarige jet zelf. Hij waardeerde onze actie zeer, en wij zijn bier natuurlijk ook…

Categorie: