Afgelopen woensdag speelden we thuis tegen V en V ’68 1, de tegenstander staat achtste, wij staan vijfde. Er zit maar vijf punten tussen beide ploegen op de ranglijst dus een nederlaag was nicht im frage, er moest gewonnen worden om aansluiting te houden met de top van de middenmoot. Scheidsrechter Visscher rekende zich voor de wedstrijd al rijk. Barendsen kwam namelijk de sporthal binnen met de buit van de Sing-in van afgelopen weekend. Visscher dacht nu eindelijk bonus uitbetaald te krijgen voor zijn arbitrale steun bij ons kampioenschap van vorig seizoen. Dat had hij dus verkeerd gedacht, als dat maar geen scheidsrechterlijke dwalingen betekende. Er waren er meer die wel wat financiële steun konden gebruiken in deze barre tijden. Gert-Anne zijn broek was tot op de draad versleten, de combinatie met zijn nette schoenen vond ik modieus niet bijzonder goed geslaagd. Bij het betreden van de sporthal dacht ik dat Chris deze keer het bier geregeld had. Er stond nog een pallet met biervaten in de hoek. Dit kon wel eens een hele zware avond worden.
De wedstrijd begon erg voortvarend met in de basis Rutger, Gert-Anne, Arnold-Jan, Barendsen en de vriend van de wasvrouw. Vanaf de reservebank zagen Piet, Chris, Ale en Egbert dat Gert-Anne na welgeteld 29 seconden al de 1-0 scoorde. Rutger kwam goed binnendoor en de keeper kon eerst nog redding brengen, Gert-Anne was er als de kippen bij om de rebound binnen te werken. Na gedane arbeid is het heerlijk rusten dus Gert-Anne spoedde zich meteen naar de reservebank om te wisselen. Toen anderhalve minuut later Barendsen de 2-0 al in de touwen werkte werd vanaf de bank aangegeven dat hij ook moest wisselen. Gelukkig heeft Barendsen een betere conditie dan Gert-Anne, hij koos er dan ook voor om maar staan te blijven. Dat was maar goed ook: een paar minuten later scoorde Barendsen ook de 3-0 na een keiharde voorzet van rechts van Rutger. V en V ’68 verdedigde überhaupt nogal naïef, het was niet een erg zwakke tegenstander maar vooral in de beginfase namen ze het wat te licht op. Ze raakten de kluts ook wat kwijt door het uitvallen van een ploeggenoot. Er was geen bal en tegenstander in de buurt toen een speler van V en V ’68 zich verstapte of op één of andere vreemde manier verkeerd landde. Ondersteund door ploeggenoten werd hij de zaal uitgeloodst en voor hem eindigde de wedstrijd helaas dus veel te vroeg. Na een stief kwartiertje werd het nog 4-0. Arnold-Jan zag goed de ruimte achter de verdediging van V en V ’68, met een fraaie pass bediende hij Rutger op maat die de keeper kansloos liet. Even later was het jammer dat de bal die hij op de pantoffel nam, via de onderkant van de lat de zaal weer in stuitte. Na een minuut of twintig spelen werd ik voor het eerst gepasseerd deze avond. De aanvoerder, een goede speler maar qua samenspel wat een einzelgänger, haalde met links hard uit en de bal ging er in mijn korte hoek hoog in. Egbert zag nog net dat 4-1 de ruststand was.
Laatstgenoemde miste dus rap in de tweede helft de 4-2, dit was bijna lachwekkend. Ale werkte ongelukkig op zijn “Jaaps” de bal met links in mijn goal. Net als in de eerste helft liet de volgende goal niet lang op zich wachten. De anschlusstreffer volgde toen een snelle uitbraak over rechts goed voorgezet werd, het schot wat volgde ging vrij lullig bij mij door de benen. Alsof dat nog niet genoeg was werd het tot overmaat van ramp ook nog 4-4 toen een tegenstander in het centrum vrij op mocht stomen. Als reactie op zijn pegel zette ik mij wijdbeens schrap en wederom ging de bal tussen mijn benen door, we misten duidelijk een ausputzer. V en V ’68 liet hierna nogmaals het net bollen, gelukkig nu niet aan mijn kant maar aan de andere kant van de zaal. Rutger stond bij de tweede paal klaar om af te ronden maar hoefde niet in actie te komen, een tegenstander werkte de bal ongelukkig achter zijn eigen keeper. Erg lang konden we niet genieten van de 5-4 voorsprong. V en V ’68 maakte via een mooie lob de 5-5, er is een tijd geweest dat ik wat te kort was voor mijn gewicht, nog steeds kon ik er nu echt niet bij, de bal viel trouwens net onder de lat in de goal. Gelukkig beschikten wij in de slotfase over iets meer ausdauer dan onze tegenstander. Ze gingen dapper op zoek naar een voorsprong maar wij speelden het net wat slimmer. In de laatste tien minuten konden we via twee snelle uitbraken de 6-5 en 7-5 maken, beide keren was het Rutger die de trekker overhaalde. In blessuretijd miste Ale nog een unieke opgelegde kans op de 8-5, blijkbaar kon hij deze avond alleen maar bij zijn eigen keeper scoren.
Na de wedstrijd kreeg Barendsen van de tegenstander een aanbieding om in het eerste veldteam van V en V ’68 te komen spelen. Nu is het wel zo dat hij nog een aantal ambitieuze levensdoelen op zijn to-do-list heeft staan, eerlijk gebiedt mij namens hem te schrijven dat voetballen bij V en V’68 daar sowieso niet één van is. Naar verluidt had ik een tegenstander geblesseerd bij het vangen van een bal; dit gebeurde al in de eerste helft maar voor zover ik mij kan heugen ging dit niet al te hardhandig. Ik wens ‘m sterkte vanaf deze plaats. Chris had deze avond de worst geregeld waarvoor dank. Blij verheugd was trouwens de wasvrouw die spontaan een biertje aangeboden kreeg van onze sponsor. Dankbaar schoof ze even aan onze stamtafel aan. Iets zegt mij dat zij ons toen uitnodigde voor een avondje body-pump. Ik kan mij ook nog heugen dat onze sponsor dit, redelijk beschonken; tot mijn verrassing echter zonder morren, accepteerde. Helaas duurde de tijdelijke opleving van het niveau maar één biertje…
