Skip to main content

Zomeravondfutsal levert Futsal Holwerd 1 geen punten op

Afgelopen woensdag moesten we op een bijna tropische dag onze één na laatste competitiewedstrijd van het seizoen spelen, uit tegen VC Trynwâlden 2. Vanwege de meer dan aangename temperatuur was mijn eerste zorg dat er ’s avonds koud bier beschikbaar was. Veel meer prioriteiten heb ik in het leven eigenlijk ook niet. Mijn koelbox was uit van huis geweest en werd nog op de valreep in bijna nieuwstaat thuis afgeleverd door Egbert, waarvoor namens de gehele selectie dank natuurlijk. 30 blikjes Schultenbräu moesten genoeg zijn schatte ik van tevoren veel te naïef in. Het is maar 20 minuten rijden naar Oenkerk maar de selectie was deze avond bijna overcompleet. Marco was geblesseerd aan zijn knie maar wou wel per se mee op te kijken. Dit staat hem te prijzen natuurlijk. Jeroen was half fit zo schatte hij zelf in, maar kon wel spelen. Ook Ulbe, Melvin, Arnold Jan, Kars, Leo en Jan Johannes waren net als ik van de partij, en dan was ook de grote vriendelijke reus Anne nog mee deze avond om een balletje te trappen. Na het succesvolle vorige seizoen had Anne zijn zaalvoetbalkicksen aan de wilgen gehangen maar hij wou toch nog graag een wedstrijdje meespelen, als dat qua pasjes tenminste te regelen was deze avond. Met ouwe seun Gosse de Jong als scheidsrechter zou dat niet een probleem zijn verwachtte ik. Chauffeur Ulbe haalde mij in de bus rond kwart voor negen ’s avond op. We moesten om half tien spelen maar het was nog steeds zwoel, ik had een mooie bijpassende korte broek gevonden voor bij de door Tegelzetbedrijf Land gesponsorde polo. Alleen mijn benen staken er wat bleek bij af maar dat mocht de pret niet drukken. Anne kwam zelf met de auto, als student heeft hij het prima voor elkaar op die manier. En Jan Johannes reed ook zelf, want hij zag het niet zitten om het zo laat te maken als de rest in het hoofd had. Claartje van de Foarwei hadden we al ingeseind dat de terugreis over Damwoude ging. Zelf werkte ik de volgende dag gelukkig thuis. En ook Ulbe had voorzichtigheidshalve de volgende ochtend alvast maar twee uurtjes vrij genomen. Het beloofde vooraf weer een mooi festijn te worden. Dat er ook nog even gefutsald moest worden leek bijna wel bijzaak. Net na negenen kwamen we aan in Oenkerk, waar de tegenstander ons al opwachtte in een donker en bijna verlaten sporthal. Vrij laat kwamen ze nog met de mededeling dat we ook wel eerder hadden kunnen spelen, maar dat zat er nu dus niet meer in. Gauw maar omkleden en de zaal in. Gosse en ik waren beide in het geel gekleed deze avond, het stond ons beiden beeldig. Anne kwam probleemloos door de passencontrole en rond half tien kon er afgetrapt worden. Qua toeschouwers op de tribune hield het bepaald niet over.

VC Trynwâlden 2 stond één plek boven ons op de ranglijst, bij winst zouden we hen passeren, er was dus nog wel iets om voor te spelen. Het is ook niet een slechte tegenstander bleek meteen in het begin wel. Ze hadden de overhand en ik moest in de eerste minuten al een paar keer in actie komen om ons te behoeden voor een vlugge achterstand. Het ging ruim vijf minuten goed maar daarna moest ik toch capituleren bij een hard schot van rechts, 1-0. Een minuut of twee later trokken we de stand weer gelijk. Kars zijn schot leverde een rebound op en een gretige Melvin strafte dit buitenkansje goed af, 1-1. Weer enkele minuten later werd het 2-1, een voorzet van rechts werd in mijn cirkel van dichtbij binnen gewerkt. Op zich konden we wel aardig meekomen maar toch kwamen we in het geheel genomen net wat tekort tegen VC Trynwâlden 2. Er zat meer beweging en snelheid in de ploeg, Marco werd node gemist bleek wel in het vervolg. De snelle spits van VC Trynwâlden 2 bleef wat voorin hangen bij balverlies, maar spelend op de helft van de tegenstander wisten we daar niet van te profiteren. Het werd zelfs 3-1 toen, na balverlies van ons, de snelle spits gevonden werd, en deze één tegen één op mij afkwam en de bal koel langs mij schoot. Een goede aanval die Ulbe opzette kreeg hij helaas niet retour van Leo, die iets artistieks in zijn hoofd had wat zijn voeten weigerden uit te voeren. Jan Johannes was ook goed op dreef maar stuitte op de prima keepende goallie aan de overkant. En wrotter Anne met maat zeeschuit was lastig af te stoppen, maar scoren was teveel gevraagd van hem. Net voor rust kregen we ook nog de 4-1 te slikken. Wederom een voorzet van rechts die in mijn cirkel van dichtbij goed afgerond werd. Al met al een helft waarin we iets te matig verdedigden, en voorin de kracht en het geluk ontbeerden om vaker doel te treffen.

Alle goede bedoelingen in de tweede helft waren amper een halve minuut houdbaar. Verdedigend te hoog staan is met zoveel snelheid bij de tegenstander gewoon vragen om problemen, bij de 5-1 werd ik simpel uitgespeeld door twee tegenstanders. Even later was er een vrije trap voor ons, rechts voorin. Jeroen nam plaats achter de bal en hij schoot prachtig de bal in de verste kruising, 5-2. Even later werd het ook nog 5-3. Na een goede actie van Jan Johannes bood hij Kars een niet te missen kans, en dat deed Kars dan ook niet. VC Trynwâlden 2 zette weer even aan en dit gaf weer problemen. De 6-3 kon niet meer voorkomen worden, al deed Jan Johannes nog wel een uiterste poging, die hemzelf alleen meer schade opleverde dan de doelpaal. Met een bloedende scheen zat de strijd voor hem er vroeger dan gepland op. Van 6-3 liep VC Trynwâlden 2 in niet al te lange tijd uit naar een afgetekende 9-3. Gosse stuurde Ulbe in de tussentijd met zijn grote mond eerst naar de bank, en daarna zelfs naar de kleedkamer. Geel kwam er niet aan te pas, maar de wasvrouw deze week was inmiddels bekend. In de slotfase kreeg de uitslag nog een iets beter aanzien. Eerst was het Leo die goed afspeelde op Melvin, die vervolgens doeltreffend aantekende voor de 9-4. En ook het slotakkoord was voor Melvin, bij de 9-5 leidde Kars de tegenstander goed af, waarna ook ons laatste doelpunt van de avond op het conto van onze aanvoerder kwam. Over de gehele wedstrijd bekeken een terechte nederlaag.

Het fluiten van Gosse kon niet iedereen bekoren bleek na afloop in de kleedkamer. Maar hij was zeker niet de oorzaak voor deze nederlaag. Het deksel ging van de koelbox en wij laafden ons aan heerlijk koude Schultenbräu, dat verzachtte de pijn al gauw. In de kantine zetten we goed door met flessen bier. De tegenstander gaf het eerder op dan wij, al krijgen wij daar natuurlijk nooit punten voor. Marco en Leo wilden graag zoenen en de rest van het team werd hier ongewild de dupe van. Veel gekker hoeft het wat mij betreft niet te worden. Zo rond twaalven werd het wel tijd om de reis te vervolgen naar de Foarwei. Iedereen was al vrij roppig en Claartje had het vet nog warm, en het bier koud natuurlijk. Kipschnitzel en vlammetjes pinda, daar moest nog wel wat bier bij om af te blussen. Het had er alle schijn van dat dit Arnold Jan zijn laatste wedstrijd geweest was, Jeroen regelde dat Arnold Jan nog speciaal even in het zonnetje gezet werd. Claartje was hier uitstekend op voorbereid. De geste werd dan ook zeer gewaardeerd. Na de copieuze maaltijd werd er nog een klein feestje gebouwd om de avond passend af te sluiten. Gelukkig hebben we de foto’s en filmpjes nog. Man, man, man… wat een grandioze avond was dit zeg!

Categorie: